opera4

Architektura wpisana w kontekst

Snøhetta – za tą wywodzącą się z Norwegii pracownią kryje się niezwykła świadomość związku architektury z krajobrazem, jej możliwości tworzenia miejsc służących ludziom oraz odpowiedzialności wobec mieszkańców.

Tekst: Jessica Kufa

Gościem kolejnego wykładu z cyklu „Mistrzowie Architektury” będzie architektka Jette Hopp z biura Snøhetta. Spotkanie odbędzie się 22 marca 2018 r. o godz. 18 w Międzynarodowym Centrum Kongresowym. Organizatorem wydarzenia jest Stowarzyszenie Architektów Polskich Oddział w Katowicach, a jego kuratorem arch. Wojciech Fudala.

Historia Snøhetty zaczęła się spektakularnie. Pracownia powstała z inicjatywy pięciorga młodych ludzi, którzy w 1989 roku wygrali konkurs na koncepcję Biblioteki Aleksandryjskiej – ta realizacja nadal jest uważana za jedną z najważniejszych w XX w. W tej chwili pracownia zatrudnia około 180 osób z 30 krajów. Ma biura w Oslo, Nowym Jorku, Innsbrucku, San Francisco, Singapurze, Adelajdzie, Paryżu i Sztokholmie.

Architektura Snøhetty jest dobrze wpisana w kontekst. Jak mówią sami architekci – budują tak, aby granica między architekturą, a przyrodą była niewidoczna. Realizacje są nie tylko dostępne dla ludzi, ale wręcz zapraszają ich do korzystania z przestrzeni, otwierając się na interakcje.

Architekci nie ograniczają się do konkretnego typu budynków czy realizacji. Z sukcesem projektują szkoły, wnętrza mieszkań, kabiny mieszkalne zawieszone w drzewach, wystawy sztuki, muzea i centra edukacji oraz ławki i książki. Mieli okazję zrealizować m.in. „Lascaux IV”, które jest miejscem prezentacji kopii malowideł naskalnych oraz zaprojektowali norweskie banknoty.

Biblioteka Aleksandryjska (realizacja 1989-2001, Aleksandria, Egipt) to wieki historii, legendy i kilka kultur. Trudno byłoby ten kontekst odrzucić, ale właśnie z nim Snøhetta poradziła sobie najlepiej. Elementem, który wyraźnie nawiązuje do kontekstu kulturowego i historycznego, jest fasada stworzona we współpracy z artystami: Jarunnem Sannesem i Kristianem Blystadem oraz lokalnymi wykonawcami. Forma budynku to ścięty po skosie od podstawy walec, który dobrze wpisuje się w zastaną tkankę miejską.

biblioteka
Norweska Opera Narodowa w Oslo (2000-2008, Oslo, Norwegia) to realizacja, która najdoskonalej ukazuje brak granicy między architekturą a otoczeniem. Odpowiadają za to łagodnie schodzące do ziemi połacie dachu opery, których zimą nie sposób odróżnić od podpływającej pod budynek kry. Architekci zadbali o to, aby jak najwięcej przestrzeni było ogólnodostępnych i niebiletowanych. Stworzyli przestrzeń dla mieszkańców i turystów, z której można korzystać na wiele sposobów.

Materiał powstał we współpracy z katowickim oddziałem Stowarzyszenia Architektów Polskich, organizatorem cyklu spotkań: „Mistrzowie Architektury”. Więcej informacji: www.sarp.katowice.pl.